Wie wordt de kampioen van Afrika? (KNVB)
Het duurt nog bijna anderhalf jaar tot de daadwerkelijke aftrap, maar de eerste WK-kaartjes zijn vanaf deze week te koop. Dat wil zeggen: de FIFA biedt 740.000 tickets aan waarop je tot 15 april kunt intekenen. Daarna worden de tickets random verdeeld onder de gegadigden. Het goedkoopste kaartje kost £14,-, maar wil je naar de finale in Johannesburg’s Soccer City Stadium dan ben je in één wedstrijd £600,- armer.
Toch gaat de aandacht van de Afrikanen de komende weken naar een ander groot toernooi: CHAN (Championship for African Nations). In Abidjan en Bouake in Ivoorkust strijden acht Afrikaanse landen om de titel ‘kampioen van Afrika’. Maar niet zoals bij CHAN’s grote broer de Afrika Cup, want bij CHAN zijn Egypte, Angola, Kameroen en Nigeria de grote afwezigen. En bij CHAN zie je geen Mohammed Aboutrieka, Emmanuel Adebayor, Michael Essien of Didier Drogba op het veld.
Dit Afrikaanse kampioenschap is een ideetje van de Afrikaanse voetbalbond (CAF) en alleen Afrikaanse voetballers die in het land zelf spelen mogen meespelen in het nationale team. Doel van het toernooi? Vruchtbare grond creëren om de leagues op het continent te versterken en media-aandacht genereren voor onontdekte spelers.
Maar de stadions in Ivoorkust blijven nagenoeg leeg nu de sterspelers niet meespelen. BBC’s Fast Track besteedt tot groot ongenoegen van de Afrikanen geen aandacht aan het toernooi en gastland Ivoorkust werd tijdens de openingswedstrijd weggespeeld door Zambia (eindstand: 0-3). En voetballand Ghana hield zich met moeite overeind tegen Mugabe’s failliete Zimbabwe (2-2). Moeten de lokale competities daarvoor nou drie weken worden stilgelegd? En stel dat een Europese coach ontdekt dat Charles Taylor (Hearts of Oak, Accra) of Samuel Inkoom (Asante Kotoko, Kumasi) een onopgemerkt talent bezit, raakt de Ghanese competitie dan ook die topspelers kwijt aan westerse clubs? Hoe worden de andere Ghanese internationals betere spelers zonder geduchte tegenstand?
De Afrikaanse voetbalbond hoopt juist dat nieuw ontdekte spelers eindelijk een vast plekje in het nationale team krijgen. En Afrika heeft de lokale spelers dankzij CHAN eindelijk iets spannends te bieden op voetbalgebied, meent CAF. Straks is geen enkele Afrikaanse speler zo gek dat hij het koude Europa ambieert!
Een ding is zeker: Libië, Ghana, Senegal, Ivoorkust, Tanzania, DR Congo, Zimbabwe of Zambia mag zich straks de eerste CHAN-kampioen noemen. En of dat positief of negatief is, dat moet de toekomst maar uitwijzen.