Atta Mills, beloof de Black Stars eens een villa!
Uitgeput waren ze, de lokaal spelende Black Stars halverwege de finale van CHAN. En dus speelden de fanatieke Congolezen de Ghanezen herhaaldelijk voorbij. De eindstand? 2-0 in het voordeel van DR Congo.
Het had niet zo hoeven lopen, meent oud-international Prince Polley. Ghana heeft zelfs de potentie om Wereldkampioen te worden in 2010, maar dat lukt alleen als een sponsor bereid is in de Black Stars te investeren. “Vraag aan een Afrikaanse speler wat het grootste probleem van het Afrikaanse voetbal is, dan luidt het antwoord steevast: geld! In de jaren ‘60 en ‘70 streden voetballers in de hoop op naam en faam. In die tijd ging er nog niet zo veel geld in het wereldje om.’ Nu beschikken de Europese teams en zelfs het elftal van Egypte over dusdanige faciliteiten dat de landen in sub-Sahara Afrika niet meer tegen hen op kunnen boksen. Polley: “Het Ghanese team heeft wel een sponsor: mobiele telefoon provider Tigo, maar die betalen schat ik €50.000,- per jaar, terwijl Egypte zeker een miljoen te besteden heeft. Asante Kotoko, één van Ghana’s topclubs, heeft niet eens een eigen trainingsveld. De spelers trainen op een militaire basis. Als het leger op de trainingsdag een oefenprogramma heeft dan moeten de voetballers een ander trapveldje zoeken.’
Polley windt zich op: ‘Ik speelde voor Kotoko, voor de Black Stars… Maar als ik een van de huidige Ghanese spelers tegen het lijf loopt, dan heeft die geen flauw idee wie ik ben. Ghanese clubs hebben geen secretariaat en dus geen geschiedenis. Als ik mijn naam noem dan weten de voetballers dat ik bekend ben. Maar een echt beeld van de Ghanese voetbalhistorie? Dat hebben ze niet…’
Waarom zou een Ghanese speler vol de strijd aangaan met een tegenstander en daarbij het risico lopen op een blessure als er niets tegenover staat? Bij verwonding is de kans op een internationale carrière meteen verkeken. Polley vertelt het verhaal van zijn oud-teamgenoot Youssef Alassa. ‘Nooit speelde ik met een talentvollere speler dan Alassa, zelfs Ronaldo kon niet aan hem tippen. Tijdens een wedstrijd in 1988 passeerde de linker vleugelspits vijf verdedigers en hij wilde hetzelfde bij de keeper proberen, maar die keeper trapte hem keihard tegen zijn knie.’ Alassa bedelt nu om geld bij de verkeerslichten in Kumasi.
President Atta Mills heeft de boodschap een beetje begrepen: als de Black Stars de finale van CHAN zouden winnen, kregen ze ieder 5000 dollar. Zo hoort het, vindt Polley. Hij herinnert zich hoe de Black Stars in 1993 afreisden naar Bochum voor een vriendschappelijke wedstrijd tegen Duitsland. De Duitsers betaalden 300.000 Duitse Marken aan de Ghanezen en de voorzitter van de voetbalbond stopte iedere speler een envelopje met geld toe. ‘Sommige internationale spelers vonden 3000 Mark in hun envelop, terwijl lokale verdedigers maar 200 kregen. De Black Stars kwamen naar Duitsland als een team. Als je de teamspirit wilt behouden moet je alle spelers gelijk behandelen!”
Ghana kwam op 1-0 voorsprong en toen besloten de lokale verdedigers dat ze zó niet wilden voetballen. “Een voor een acteerden ze dat ze een blessure hadden. Binnen 25 minuten stond Ghana met 6-1 achter.’
Vervolgens rakelt Polley herinneringen aan de Afrika Cup van 1992 op. ‘Ghana stond in de finale tegen Ivoorkust en had zeker 70 procent kans om te winnen. De Ghanese spelers aren kwalitatief veel beter. Maar vlak voor de wedstrijd hoorden de Ivorianen dat ze een huis, auto en een zak geld kregen als ze van ons wisten te winnen. Wij moesten het doen met een tekstbericht van de president: “Het land rekent op jullie!”. Ivoorkust won door middel van penalty’s met 13-12.’
Tijdens CHAN herhaalt de geschiedenis zich. Één dag voor de grote finale publiceerde de Graphic Sport echter dat de regering van Congo hun team een veel hogere overwinningsbonus had toegezegd. En, zoals de krant claimde: “motivation comes by money”. De eerste helft slaagde geen van beide partijen erin om op voorsprong te komen (Antwi van Ghana schoot wel een bal in het net, maar zijn doelpunt werd onterecht afgekeurd wegens buitenspel) maar slechts één minuut na de aftrap van de tweede helft wist Dioko Kaluyituka namens Congo het eerste doelpunt te scoren. De Ghanezen stapelden fout op fout terwijl de Congolezen doorrenden met in hun achterhoofd de beloofde zak geld. Een kwartier voor tijd maakte Bedi Mbenza de tweede goal. De Congolezen konden de centen in hun zak steken.
Laat dit een wijze les zijn voor de regering van Ghana: investeer in het voetbal of beloof de Black Stars een grote bonus bij winst. Wie weet mogen de Ghanese talenten zich in 2010 dan niet alleen kampioen van Afrika, maar zelfs van de hele wereld noemen…
Geschreven als bijdrage aan het project TwentyTen - http://www.roadto2010.nl