Sanne Terlingen

Onze tuinibis is niet meer. Drie weken geleden vond Arnold de stenen vogel in twee stukken op de tegels voor ons huis. Het vogelkop weggemoffeld onder de heg. Een tweede vogel lag ernaast, de pootjes omhoog. Vandaag ontdekten we de dader en het moordwapen.

Het is King, onze “guard”. De jonge Ghanees houdt niet alleen de wacht. Zo nu en dan maait hij ook het gras. Afgelopen weken regende het en de grassprieten schoten de lucht in. King deed er niets aan. Elke ochtend om zeven uur haastte hij zich de poort uit om in de openluchtgarage voor ons huis aan bussen en oude taxi’s te sleutelen - zijn andere baan. Op een doorsnee dag trekt hij zich rond zessen terug aan deze kant van de poort. Hij brengt de avond door voor zijn tv.
Vandaag gaat de poort al om drie uur open. King glipt naar binnen, gevolgd door drie garagevriendjes. Tussen zich in dragen ze een nieuwe grasmaaier. De oorzaak van de lange grassprieten bleek een kapotte grasmaaier, waarvan King niet wist hoe hij het aan ons moest vertellen. Vrooooooeeeeemmm. De klereherrie die deze nieuwe maaier maakt leidt ertoe dat ale buren weten dat onze guard zich op het kortwieken van het gazon stort. Zijn drie collega’s loeren om een hoekje toe hoe de jongen de maaier ijverig over het gras beweegt. Naar voren. Naar achteren. Over hetzelfde stuk naar voren. Opnieuw naar achteren. Achteruit?? Dan werken de messen die het gras afsnijden helemaal niet… Maar no way dat een Ghanese vent wiens werk dit is dat zal aan nemen van een klein blond meisje. Bovendien houdt Kings kennis van het Engels op bij “Yes, no and goodmorning”. Met als gevolg dat de machine na een half uur maaien gevaarlijk begint te roken.
De garagemannen besluiten King te helpen door zo nu en dan wat hopjes grassprieten aan de kant te vegen. King blijft de machine driftig naar voren duwen en weer naar achteren trekken over het gazon. De zijkant van de heg doet hij ook meteen. En de onderkant van de palmboom. Stank walmt op als drie plastic zakjes tussen de messen van de maaier belanden.
King is bijna klaar. Zijn broek is zover afgezakt dat zijn billen enkel nog bedekt worden door een oude geruite boxershort. Hij geeft de maaier een harde duw de heg in. Boem. Daar ligt het laatste overgebleven vogelbeeldje omver.
Gezamenlijk pakken de mannen de rokende maaier op en dragen hem de poort uit. King veegt z’n bezwete hoofd af en ploft voor zijn televisie. De drie vogels liggen keurig naast elkaar op de veranda.