Sanne Terlingen

Met mijn rechterhand knijp ik mijn neus dicht en met de linker til ik gauw de klep van de wc omhoog. We hebben al drie dagen geen water in Kumasi. Gelukkig wonen Arnold en ik in een grote villa met twee badkamers. Ik poep in de linkervleugel en hij doet zijn behoeften op het toilet aan de andere kant van ons huis.

Als je me voor vertrek had verteld dat mijn eerste stukje in Yes over poepen in Afrika zou gaan, dan had ik je voor gek verklaard. Mijn trip naar Ghana zou één groot, romantisch avontuur worden. Vijf maanden geleden viel ik als een blok voor Arnold. Dat hij van plan was een halfjaar naar Afrika te gaan, vormde geen probleem. Ik kon toch gewoon mee? In Nederland lagen we uren op zijn bed te kletsen over onze Afrikaplannen. Over dagen vol avonturen, waarna we ’s avonds bij zouden kletsen op de veranda van huize Valley View. Ik stelde me voor hoe ik daar zou zitten: gehuld in een zomerjurkje, zongebruind, met een cocktail in mijn hand en naast me een fruitschaal gevuld met mango’s uit onze eigen boom.

In werkelijkheid is het 37 graden. Mijn blonde haren plakken tegen mijn voorhoofd dankzij drie doucheloze dagen. Mijn voeten zijn inderdaad bruin. Niet van de zon, maar door modder en stof. Als Arnold en ik hier op bed liggen, doen we dat zo ver mogelijk bij elkaar vandaan. Anders drijven we badend in het zweet het bed uit. Achter ons huis staat inderdaad een mangoboom, maar zonder ladder blijkt het een onmogelijke opgave om de mango’s te plukken. Soms vallen rottende vruchten op de grond. Dan kruipen uit alle hoeken en gaten van de tuin mieren en kakkerlakken tevoorschijn om de restjes op te peuzelen. Ladingen muggen zoemen vrolijk om dit tafereeltje heen. De eerste avond droeg ik mijn sexy zomerjurkje, de volgende ochtend telde ik achttien muggenbulten op mijn rechterbeen. Sindsdien hul ik me in mijn lange afritsbroek, zodra de zon verdwijnt.

‘s Avonds gaat de liefde van mijn man door de maag. Elke ochtend haal ik verse groente op de markt. Tegen etenstijd ga ik in de weer met een hakmes en twee gaspitjes, terwijl Arnold met een Ghanees Star-biertje op de bank hangt. Na het eten is hij mijn held: met een kruimeldief zuigt hij de mierennesten op en gewapend met een spuitbus en een krant verwijdert hij de enorme kakkerlakken op de badkamervloer. Bij de buurman regelt hij flessen water. Ik giet er één over mijn hoofd en hij doet hetzelfde. We zetten de ventilator aan en kruipen samen in bed. Precies vijf minuten lang voelen we ons fris genoeg om elkaar te knuffelen, daarna rol ik naar mijn eigen kant. Mijn rechterhand blijft op Arnolds helft liggen. Hij legt de zijne eroverheen. Als onze relatie dit overleeft, ga ik met hem trouwen.

Met deze column doe ik mee aan de Yes-columnstrijd. Via onderstaande link kun je je stem uitbrengen: http://www.yes.nl/magazine/inyes/redactie/artikels.htm?artikel=%7b95D93432-FB65-4E4E-82EC-E5EFA397E37A%7d