Sanne Terlingen

Ik kom uit een links nest. Dat betekent dat ik tot mijn twaalfde in tweedehands kleren werd
gehesen en dat mijn ouders van het geld dat we daarmee uitspaarden een Foster Parents kindje ‘kochten’. Diego heette mijn leeftijdsgenootje uit Equador. Elke maand stuurde ik hem een tekening. Kon hij leuk in zijn hutje aan de muur [...]

We zijn drie maanden hier en ik heb heimwee. Ik wil bruin brood met heel veel zonnebloempitten. Kaas. Of filet americain. Rosé op een terrasje drinken zonder opdringerige mannen en bovenal: mijn hoge laarzen aan in plaats van slippers. Soms probeer ik me sexy te voelen en trek ik een jurkje aan en lage hakjes. [...]

Om de schouders van de 25-jarige Nurudin hangt een uit de kluiten gewassen theedoek. Links van hem zoekt een geitje naar achtergebleven groenteschillen. Achter hem haalt de barbier een nieuw scheermes uit de verpakking. Met het puntje van zijn tong uit zijn mond snijdt de kapper het kroeshaar op het voorhoofd van mijn reisgenoot in [...]

Ghanezen zijn dol op geneesmiddelen. Vooral pillen.  Chief Nana uit mijn onderzoeksdorp Toamfom gebruikt paddenstoelen, gember en vreemde blaadjes om mengsel te maken die krimpende penissen genezen maar ook helpen bij hoofdpijn. Daarmee verdient hij zoveel geld dat hij zich een oude Mercedes kan veroorloven - een enorm bezit in Ghana.
Dat westerse medicijnen nóg geliefder [...]

Dit is mijn geluksweek: Opeele, de coach die Arnold aan alle beschikbare Ghanese vrouwen koppelt, is ontslagen en de voetbalcompetitie ligt twee weken stil. Dus pakken we de bus naar het strand bij hoofdstad Accra. Voor mijn raampje verschijnt een vrouw met een grote schaal eieren op haar hoofd. “Nkosua! Drie eitjes met pepersaus voor [...]