Sanne Terlingen

Helaas geldt in Ghana nog altijd de oude grap: het enige recht van de vrouw is het aanrecht. Ook al  bezit 90 procent van de Ghanese vrouwen geen aanrecht: ze koken met behulp van potten en kolenvuurtjes en wassen ze af in een emmer water van de pomp. De oude vrouw staat in Ghana officieel symbool voor wijsheid, en alleen Queenmothers mogen de nieuwe Chief van een dorpje aanwijzen. Toch publiceert de krant Daily Guide vandaag de vraag: “Wat is erger dan een mannelijk chauvinistisch zwijn? Antwoord: Een vrouw die niet doet wat haar gezegd wordt!” En: “Waarom gaat maar 10 procent van de vrouwen naar de hemel? Als ze allemaal verwelkomd werden, zou het de hel zijn!”

Wat Ghanese mannen mij vooral wijs willen maken is dat ik geen volledig leven leid omdat ik nooit een Ghanese pik in me heb gevoeld. Zoiets mag je als Ghanese man zeggen tegen en vrouw die met haar vriend is, zonder dat ze hem kinderen heeft gebaard. Onze achterburen vinden mij zo zondig dat wij als enige buurtbewoners niet voor hun grote geboortefeest werden uitgenodigd. Het is mijn schuld. Ik deug niet, want soms zien ze die arme Arnold het wasgoed ophangen. En als we boodschappen doen tilt hij de helft. Ik hoor al het gekochte voedsel in een ton op mijn hoofd het huis binnen te dragen…

Zelfs de Ghanese upperclass blijkt niet vrouwvriendelijk: Wellbeck, hoofd van de Ghanese voetballeague negeert mijn uitgestoken hand tijdens als Arnold en ik hem interviewen. Mijn vragen negeert hij ook. Maar een half uur later dwingt hij mij ineens een identiteitskaart te tonen. “Om aan te tonen dat ik geen spion ben.”

Gelukkig zijn wij Nederlanders en leerden wij van Johan Cruijff: elk nadeel heb zijn voordeel! In het luxe winkelcentrum in de hoofdstad koopt Arnold een heel kort zwart jurkje voor me. Als we de volgende dag het hoofdgebouw van de Ghanese voetbalbond binnenstappen snellen alle Ghanezen toe. Vijf minuten later zitten we in een jeep waarmee we naar het zwaarbewaakte militaire vliegveld rijden. De president van de bond stelt zich aan mij voor en samen verwelkomen we het nationale voetbalelftal. Linksback Samuel Inkoom is dusdanig onder de indruk dat hij bij ons in de auto stapt en mij zijn telefoonnummer toestopt.

Arnold ’s humeur is geweldig: op één dag spreekt hij alle mannen met hoge functies die hij nodig heeft voor zijn onderzoek. Als bedankje trakteert hij me op het beste eten dat ik in weken heb geproefd. En hij doet de afwas. Wat wil een vrouw nog meer?

P.S. Ben jij niet zo feministisch ingesteld en klaar voor een Huisje, Boompje, Beestje leven in het zonovergoten Ghana? Alhassan Karim speelt bij Ghanese topvoetbalclub Hearts of Oak en wil een Nederlandse vriendin. “Mag mijn foto in één van jullie vrouwenbladen?” Geïnteresseerden kunnen mailen naar info@accraheartsofoak.com